Huh?! Het weblog dat onderzoekt ontmaskert aanklaagt en onthult?!

Als weplokker moet je wat over hebben voor de kijkbuiskindertjes. Dus heb ik even uitgezocht hoe dat nou zit met die militaire junta. Geen zee te hoog, geen brug te ver, geen kuil te diep enneh... nou ja je begrijpt. Natuurlijk staat de pers (althans in Het Land van de Glimlach en omstreken) bol van de 'politieke hervormingen', de 'democratie voor en door het volk' en niet te vergeten 'eindelijk een einde aan al die ver-schrik-ke-lijk-e corruptie allemaal'. Gelooft u het zelf? Daar gaat het allemaal natuurlijk helermaal niet over. Komt ie dan heh: even dat onderste steentje boven. Waarom nu dit en vooral ook, waarom nu?Nou, uiteindelijk gaat allemaal maar om een ding...(en nu allemaal in koor): Geld.

Nee: niet die cash die ome Thaksin in zijn eigen zak heeft gestoken door zo ongeveer de hele Thaise telecom infrastructuur aan Singapore te verpatsen. Waren ze bloedje link over, dat wel. Maar het gaat meer om de pegels die ome Thaksin had uitgetrokken voor een zootje Mega Projecten in 2007. Mega Projecten die natuurlijk alleen zouden worden uitgevoerd door familie en goede vrienden van ome Thaksin zelf. Boze tongen beweren dat het gaat om een bedrag waarvan je in de regenseizoen-sale makkelijk Cambodja zou kunnen kopen(in de aanbieding met gratis Laos in duoverpakking).

Beetje lullig in een land waar nog steeds sommige mensen dromen van die mooie tijd, toen ze nog maar een beetje honger hadden en hun (klein) kinderen nog niet wild werden genomen door hordes ingevlogen toeristen. Een land ook waar het leger in het zuiden zo langzamerhand met lollystokjes naar opstandelingen zou moeten gaan moeten gooien om dat ze niet eens behoorlijke kogels kunnen aanschaffen. Waren ze een beetje zat. Je weet hoe die legerbonzen zijn: die willen een beetje behoorlijke tanks om mee te spelen en nog een beetje ruimte om dat te doen bovendien.

Een lang verhaal kort: de deadline voor de budgetten voor 2007 is 1 oktober. En dan kan je dus op je reet gaan zitten en definitief fluiten naar al die poen. OF je kan wat doen. Nog even snel zorgen dat JIJ bepaalt wie hoeveel krijgt en waarom. Ja: jij zelf wat natuurlijk, voor een paar mooie glimmende tanks, nieuwe oorbellen en dat kekke jasje met die glimmende biezen. Maar ook een flinke bom duiten voor al je ziedende zakenliedenvrindjes die al een paar jaartjes lopen te knarsetanden. En misschien hier en daar een extra handje rijst en gratis condooms ofzo. Is maar een suggestie. Aan de nieuwe grondwet wordt namelijk nu gewerkt. Nog ideeen iemand?

And we're back!

Military coup? Yes. Something had to happen and it did. Notice anything different? Well, there are no tanks rolling through streets here. But everything in Khon Kaen is closed and that also means the school. The army has declared a national holiday, you see. Then there's the media. The TV was back to normal around noon and my state-internet switched on at about five. Of course this thing is the talk of the town and the country and the region, if not the world (except in Holland for some reason, where www.nu.nl doesn't even mention it on the homepage at this moment.

The word is everything will be back to normal tomorrow. In reality it might take until the elections that are said to be in a year. And it will take at least an appearance by the king to really settle things (but they say that is on the way). Strange? A little for sure. But I liked the way an American professor explained it on the Australian news: 'There have been dozens of coups in Thailand since 1932. In Thailand, this is the normal way to change a government.'

Welcome to the jungle

Ontvlucht je Nederland, zit je nog in de regen. En dan niet zo'n frisse zomerbui die lekker het vuil van de straten spoelt. Nee: dit is eerst minstens een half dagje stikken in de klamme deken. Dan de alles vernietigende wolkbreuk van een uurtje of wat. Degelijk Oud Testamentisch onweertje erbij. En dan nog even het naregenen om te zorgen dat het allemaal echt goed zeik- en zeiknat is. Staat er toch ineens 3 centimeter water in je tuin. En niet te vergeten zeker 30 centimeter in de straat. (Valsspelen, want daar zit toch zeker 5 centimeter op spuitend rioleringswater bij. Maar toch). Auto's lopen vast. Internet verbinding: doei. Je mag blij zijn als je stroom hebt sucker! Oh wacht: niks gezegd.

En als het dan eindelijk een beetje droog is komt de jungle zelf je even in je eigen huis uitlachen. Vliegende spinnen, ongelikte padden en vanalles dat steeds net te snel wegkruipt. Mieren maatje 'tering!', kakkerlakken die vragen of je die kip eigenlijk zelf nog wou eten en dus minstens vijf verschillende soorten 'Hee-Wat-Is-Dat?' Als je stil bent kan je ze horen. Kleine pootjes. Fluisterende stemmetjes.Beetje hier in een huis gaan zitten: MOEWAHAHAHA. Kom je nog wel achter. We weten waar je bed woont. Die grote natte plek waar je in ligt omdat afdrogen na het douchen niet werkt jah. Bij de zoemende muggen linksaf de deur door en dan gewoon langs het gif krioelen tot je bij die spugende hagedis bent. Lachen man, regenseizoen.

Slice of life

Who needs pictures when you've got your own little sketch artist in the classroom (thanks again for the picture Tonhom). It's all there: the whiteboard, the math problem, the picture of the King, Buddha aad the flag, the vocab, the fans, the teaching assistant, the sleeping student and of course me.

Meanwhile on the other side of the world, my grandfather died. That stuff can't be sketched. Don't know exactly where you are, but see you around and take care now you hear?

Het is wit en het draagt een grote gele kaars...

Pinksteren en pasen heb ik dit jaar maar overgeslagen. In dat grote paashaaspak stik je hier toch binnen 3 seconde de moord. En de chocoladeeieren... Daar wordt je niet vrolijk van. Vooral ook omdat niemand het begrijpt en ze gillend weg rennen voor een bruingevlekte maloot in een enorm paars pak. Daarom maar gewoon waikruh (lerarendag) en (deze week) het begin van de Boedhistische lente ofzo gevierd. Met kleine kinderen betekent dat: witte kleren aan. Deze foto's zijn dus niet van een soort kleuter Sensation White. Dat je het weet.


Van link naar rechts: onbekend, geen idee, naam vergeten, Ajarn Sirikhan, LageB, Jongetje met geldboom, Het School Hoofd, Chef Hoofd Onderbouw, weet ik het, op het puntje van m'n tong.

En dan nog even de klas natuurlijk. Klaar voor? Komt ie dan heh. Van links naar rechts en van boven naar beneden: Ajarn Sirikahn, LageB, Het School Hoofd, De vice senator van Khon Kaen (ret.), (half of helemaal verstopt) Kantapong, Nut, Ohm, Punch,Ya Ya, Naam, Pim, Boom, Benny, More, Dream, Tulip, Dear (en dan in de roze jas:) Fay, Arm, S, Guy, Best, Ruang Kao, Ice, Max, PP, Aum, Kritpat, Mhuk, en Yo.

PS: The jury is still out on the actual proof thing. I'll get back to you guys after Bangkok :)

Actual proof

Don't try to deny it: you are reading this. And that means we finaly proved it. A website can still have visitors after nothing has happened on the homepage for about a month. There is life after no updates. Well, I'm glad. And I am still very much alive thank you very much. Very alive and very busy trying to give 30 hungry little minds the knowledge that they so deperatly crave and rightly deserve. All this amidst the daily downpores, thunderstorms and blackouts that go with the rainy season. Anyway, just to keep you in the loop: since the last update we have been strutting our stuff in fronth of the classroom, we have been to a Thai funeral, we have been making ourf own worksheets, we done wai kru day, I've cut my hair and were going to Bangkok for a couple of days next week. So call it in: sushi, movies, burgers, books and alike be ware!

Meanwhile I award the trusty visitor who knows where the reference in the title comes from (note: there are TWO possible answers and ofcourse they are related) with autographed picture of me and of course eternal fame (as in: your name gets posted on this blog for better or for worse :) Post the answer in the comments or mail me. Good luck (MOEWHAHAHAHAHAHA).

Busy busy busy

Yes: I'm working hard. Take a peak at one of the three classes I teach. Mind you: this is the only class I can really call my own. This has my desk in the back. My name above the door. My Thai teaching partner and my teaching assistant right next to me and a TV plus a computer in the front. It also has the kids of course. thirty of them. I teach them 15 hours a week. That's Boom right there glaring at you during lunchtime.

Yes they are cute. Yes they are a little mischievous if you give 'm half the chance. But it's nothing compared to the other two teaching hours I have. Imagine if you will the same kind of room with at least ten to fifteen extra students. Two years older. A lower level of English. No teaching partners or assistants. Not even chairs and desks... Now that's a all hands on deck situation. Except you have just two. It's thrilling, exhausting, breathtaking and mind numbing all at the same time. So stay tuned!

Hirschi Ali eat your heart out

Feestje! Taartjes! Het duurt even maar dan heb je ook wat. In dit geval een stempel in je pas waarop staat dat je voor een heel jaar in Thailand mag blijven. Niet mis. Zeker omdat de meeste farang (buitenlanders dus) er voor naar de hel en terug moeten en dan nog maar een half jaar stempeltje krijgen. Kwestie van de juiste types kennen en lunchen met de man die de stempeltjes doet. Voor de oplettende lezertjes: dit stempel hangt inderdaad weer af van de werkvergunning. Anders geldt ie eigenlijk niet. Die werkvergunning schijnt er ook aan te komen. En dat ik allang begonnen ben met werken en dinsdag ook echt voor een volle klas spring... Ach...

Yay: nog more Laos foto's!

And I have er nog steeds more. About 20. But there must you dankzij Flickr weer a month op waiten. Oh yes, you can ze here looken, but dat is with Dutch commentaar. This takes you meteen naar de handige easy glijshow.

The new job!

Before we go into the pictures of my new school I would like to share what's known in Holland as 'een kraker van een foto' (a cracker of a picture?) made during songkran by my dear friend, teacher, landlord and neighbor Ajarn Kaisit (he doesn't know everybody, no: everybody knows him). The people to the left and the right you should probably know. The man in the middle is no other than the governor of Khon Kaen. So all I have to do now is put this picture on my desk and I will have automatically scored major bonus points with everybody. It's like a picture of you in the White House. Way to go ajarn Kaisit!

Now meet my new school: Anuban Khon Kaen!

And meet my first students during the introductory lessons (I guess teaching and proper framing don't go together...)

And last but not least a nice shot of the head of the Mini English Program: Ajarn Lawaan.

Yes hoor! Pictures!

A tripje to Laos is nog best kind of a big deal. Ik mean you sit toch at least three hours in the train. After that must you minstens one and a half hours at the border kloten en to Vientiane go with een tuktuk or something. Dat is why these mensen are asleep. And because ik per maand only some pictures kan uploaden is dit even all the foto's. But there is more. And it comes eraan. If you can dit not readen than is that too jammer, for me het saves a whole lot of tijd :)

Back from Bangers

Bangkok was a blast. Got a bag full of books (and I mean full). Saw an unpirated, undubbed English movie (Inside Man by Spike Lee) on a really big screen. Ate more sushi and sashimi than there's fish in the sea at Fuji. Had the Whopper I craved (and waved it around in plain sight for our manic friend in the picture to see). Shopped 'til I dropped. Bought the wrong shoes but managed to return them. Slept in a 400 Baht room that was fine somehow (and it's on the MBK-mall's doorstep). Met a Dutch guy that drives like a Thai guy. Got more books. Skipped all the touristy stuff we had planned. Got soaking wet from the rain. Got a cab to the bus that made an most interesting detour trough some of the lesser known outskirts of Bangkok. Then got on the most perfect 6 hour bus to Khon Kaen and that's all she wrote. Strangly enough, I liked the trip but it was very good to be back. Away from the noise, all the people and the pollution. Maybe I'm getting old or something. Oh Yeah: we had no trouble with angry mobs, curfews, riots or whatever. PM Taksin bowed out on the second day we where there. No sweat. Next up (after Songkran): Laos...

Als ze me zoeken...

Ik hoop dat Bangkok er klaar voor is: wij komen er in iedergeval aan. En de politieke en sociale impasse dan? En de rellen? En de nood toetstand? En de avondklok? Zal allemaal wel. Ik heb nog niks van gehoord. Trouwens: een mens moet boeken hebben en Japans eten op z'n tijd. later meer:)

BREKEND NIEUWS: Het is een zooitje

Ik was dus van plan om een maand vakantie te doen voordat ik me in de slangenkuil stort met 30 kleine 6 jarige monstertjes op een Thaise lager school. Ik was dus van plan om naar bangkok te gaan. Boeken kopen, films kijken, enorme hamburgers eten: van die dingen. Helaas hebben ze net het belangrijkste boekenkoop/filmkijk/hamburgereet-gebied van Bangkok zo'n beetje dicht gegooid omdat er een stuk of tienduizend anti-premier-Thaksin-demonstranten gingen kamperen. Dit in verband met de aankomende verkiezingen (2 april) die dan weer geboycot worden door iedereen behalve de party van Thaksin zelf. Dus gaat ie winnen? Ja. Maar wat er nou echt gebeurd na 2 april weet niemand. Zelfs de BBC niet echt (en die zouden toch de types met de onafhankelijke info moeten zijn), zag ik vanmorgen op tv. De vorige keer dat er een dergelijk machts vacuum was draaide het uit op twee dagen chaos, avondklok, media black out en schieten (en daarna gezellig amnestie van de koning voor iedereen). Dus dat tripje Bangkok: even wachten. Hopelijk breekt de pleuris niet ook nog even uit in Laos, want dat was het volgende op het vakantie lijstje. Check zelf het laatse nieuws (als je dit zeer slappe semi journalistieke aftreksel zo mag noemen) in de krant van de koning www.bangkokpost.com of de anti Thaksin aanhangers www.nationmultimedia.com (Thaksin zelf heeft niet echt een krant, maar dat hoeft ook niet die heeft alle tv kanalen al :) Oja: het eerste behoorlijke artikel dat een beetje normaal uitlegt wat er aan de hand is staat hiero.

If tea is your bag...

Yes ladies and gentlemen. Thailand is quite the place for when tea is your bag. Not only do they have many exquisite kinds of tea (from the Imperial Chinese white tea to all kinds of soothing Japanese green teas), sometimes you actually get your tea served in a plastic bag. The same goes for any kind of non-alcoholic beverage you can buy at roadside stalls, but especially for a refreshing drink know in Thailand as 'cha yen' (tea cold) or 'cha nom yen' (tea milk cold).

Now don't adjust your monitor. There's nothing wrong with it. This muddy bright orange color is what the tea is supposed to look like. The color comes from a low quality variety of red tea grown in the north of Thailand or (more often) food coloring. In taste cha nom yen is a relative of it's piping hot Indian cousin 'chai masala'. But there's no cardamom or ginger or pepper in cha yen. They left in the star anise and some other herbs, added ice cubes and sometimes if you are lucky a bit of licorice flavor (which is weird because there isn't anything like licorice available anywhere in Thailand. And what do you know: I am lucky. We have the perfect cha nom yen stall right in our Soi. With licorice and everything. Cheers!

Gezocht: monnik

Even terug naar Vientianne, Laos. Een van de leuke dingen die ik daar twee weken geleden gadaan heb is (natuurlijk) het bezoeken van tempels. Nee ik ben geen hippie. Ik vind tempels mooi. De Ing Peng tempel was trouwens niet alleen mooi, maar ook nog gezellig. Het kan aan mij liggen, maar hoe vaak zit je nou voor een gouden Boedhabeeld te lullen over literatuur, reizen en jah: ook levensbeschouwing, religie en noem de hele stoffige hoek van de bieb maar op. Zet er een fles wijn naast en je hebt de gemiddelde vrijdagavond in een of andere luxe societeit in Amsterdam. Maar gelukkig: hier geen wijn, geen sigaren rook en geen gebral. Wel wierrook, schaduw en een jonge monnik met de bijnaam Noi, die eng goed Engels, Frans, Thais en natuurlijk Lao sprak. Hij dook op uit de bosjes (zie foto) en liet de hele tempel zien. Alle beelden, alle boeken, met een uitgebreide uitleg in minstens drie talen.

Het grappige was dat hij ons uiteindelijk om advies vroeg. Nou hadden we kunnen zeggen:' Ja, hallo. Wie is hier nou de monnik?' Maar op de een of andere manier doe je dat dan toch weer niet. Anyway: Noi was naarstig opzoek naar meer kennis dan hij onder het communistische regime van Laos kon krijgen en had bedacht om maar eens in Thailand te gaan studeren. Goed plan. De grote vraag was: waar? Onderwijsspecialist als ik tegenwoordig ben, riep ik dat ik dat wel even zou uitvogelen. 'Easy' zei ik nog. Daarna was het een kwestie van een mailtje, hop naar de beste Boedhistische school van de regio en leren tot je er bij neervalt kreng.

Nou heb ik het nog weten uit te vogelen ook. Alleen dat mailtje daar, ging het mis. Want alle variaties op Noi's emailadres waren zo dood als een pier. Grrrr. Lekker dan. Nou zou het kunnen dat de Volks Republiek Laos gewoon alle mail blockt. (Er gaat in Laos ook geen internetsite de lucht in of de partij weet ervan. Check voor de gein 'ns het Laotiaanse internet via www.vientianetimes.com) Daarom wil ik bij deze een oproep doen. Ik zoek dus een monnik van ongeveer 20 jaar met de roepnaam Noi. Hij is kaal, draagt een gele jurk en is vaak in de buurt van tempels te vinden. Mocht je trouwens iets wil weten over Boedhistische scholen in Noord Oost Thailand: zoek het lekker zelf uit!

Moeder!

Ik was er in Nederland al gek op: MaMa noodles (verkrijgbaar bij iedere behoorlijke toko). Het makkelijkste recept voor een lekkere Thaise Tom Yum Goong. Men neme 1 zakje MaMa en kokend water. 3 minuten later is het klaar en smullen. En als je wil kan je er echte garnalen in doen en alles. Nou leuk toch? Jah. Heel leuk. Helemaal toen ik ontdekte dat ze hier een variant hadden met automatische cocosmelk erin. Wat ik dan zit te zeiken? Nou: MaMa is in Thailand een klein beetje anders dan in Nederland. Mama is in Thailand ongeveer 13 keer zo pittig. MaMa is een beetje uitgeschoten met de peperette. MaMa is godver veel te gloeiend heet, maar ook te lekker om te stoppen met eten. Wat ook niet helpt: in Khon Kaen is de zomer begonnen. Goedemorgen. Bij de volgende toon is het negen-en-dertig-komma-vijf- graden- in de schaduw-precies. Een sauna? Was ik er maar!

Do you do requests?

Of course I can't ignore anyone who wants a special story, subject or picture (getting any of you that one special song is going to be though and I could say that I'm working on that but I would be lying through my teeth). After I dragged a certain publicity shot for the school into a MSN conversation without thinking, people have been asking me to put it up here. Well, it's been on display at the Khon Kaen postoffice. So why not: here it is. Enjoy. The people on the right should at least look vaguely familiar. The guy on the left is Mike. One of the nicest guys in Khon Kean (and no I'm not just saying that because he's my boss).

Is daar nog iemand?

Hiero inmiddels ook weer. Moest hoognodig naar Laos. De hoofdstad Vientienne (of hoe je het ook schrijft) om precies te zijn. Mooiste land van de wereld misschien wel. Maar zo hoort dat met het laatste land waar je geweest bent. Anyway: weer een nieuw visum in de pocket. Niet interessant? Misschien deze pics dan...

Dat zal je leren!

Wel eens half Thailand doorgezeuld met (okay: onder andere) een berg drumboeken in je tas? Onnodig dus. De beste oefeningen uit de beste drumboeken van de beste drummers staan gewoon hiero, met filmpjes en geluut! Het was al een van mijn favs. Bijvoorbeeld vanwege dit filmpje. Maar nu ben ik er helemaal niet meer weg te meppen (tadoem tsssss).